Ga naar de inhoud

Maar Esmée, hoe gaat het dan?

Een lotgenootje stelde die vraag. Hopend dat ik er makkelijk vanaf kwam antwoordde ik ‘niet klagen, maar dragen en bidden om Kracht.’ Daar prikte ze moeiteloos doorheen. En nu het echte antwoord.

Maar die is moeilijk. Zoveel emoties strijden om voorrang. Soms zijn het de zorgen. Hoe gaan we dit geld ooit bij elkaar krijgen? Om daarna weer intens dankbaar een donatie binnen te zien komen. Maar we zijn er nog lang niet. We moeten nog zoveel. Misschien dat het touwtrekken met de verzekering wat oplevert, maar óf en hoeveel is maar de vraag..

We hebben afgelopen week hard gelachen om de verzekering. Ze hadden besloten nog maar eens een paar vragen te stellen aan de arts. Een daarvan was de vraag of het met revalidatie niet over kon gaan? Mijn schoonzusje stond lachend op en deed het even voor ‘gewoon een rondje draaien en wie weet draai je de schroeven onderin je rug weer vast en die andere zo hup weer uit je aorta.’ Ik hoef u niet uit te leggen wat de arts reageerde.

Maar daarna namen weer andere emoties het over. Soms wanhoop en daarna berusting om vervolgens terug te worden geslingerd naar de eerste. De pijn die ik dagelijks heb is intens. Gewoon even zitten is er bijna niet meer bij. Ik kijk zo uit naar het moment dat dit beter wordt, maar wanneer is dat dan? Is het geld dan ook rond?

We kiezen er elke dag bewust voor om de situatie in Gods hand te leggen. Soms voelt het alsof je in een roeibootje in de storm op de oceaan bent, maar dan herinner ik mij weer dat God de maker is van die oceaan.

Ons rekeningnummer: NL 22 INGB 0008 6848 10
T.n.v. stichting Help Esmée

We zitten op: 37%